展望2008 发表于 2008-4-21 15:59

亲爱的今晚你会回家吃饭吗?

<p class="MsoNormal"><span style="COLOR: #5d6d1b; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana; mso-bidi-font-size: 10.5pt">临近下班时分,办公室的那几个同事总会有人拿起电话对家里人说:</span><span lang="EN-US" style="COLOR: #5d6d1b; FONT-FAMILY: Verdana; mso-bidi-font-size: 10.5pt">“</span><span style="COLOR: #5d6d1b; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana; mso-bidi-font-size: 10.5pt">今晚我不回家吃饭了</span><span lang="EN-US" style="COLOR: #5d6d1b; FONT-FAMILY: Verdana; mso-bidi-font-size: 10.5pt">!”</span><span style="COLOR: #5d6d1b; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana; mso-bidi-font-size: 10.5pt">接电话的也许是他的老婆,也许是他的父母。听到这样的电话我常常会想:接电话的那个人是不是有失望?是不是正在叹息?你今晚回家吃饭吗?</span><span lang="EN-US" style="COLOR: #5d6d1b; FONT-FAMILY: Verdana; mso-bidi-font-size: 10.5pt"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-comfficeffice" /><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">我时常会接到老公这样的电话,每当这个时候,心里总有一份落莫。吃过晚饭后和他一起去散步的设想又成了泡影。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana"> <o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">一天中,我最期盼的是下班回家那一时刻。有时埋头在文案中,同事一声:</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">下班了!</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">会让我忘了一天的劳累,紧绷的神经会即刻松驰。有时没什么事做,就早早地关了电脑,洗好茶杯,等下班时间的到来。每天对下班的期盼充实了我的生活,每天的工作小片段也划上一个圆满的句号。回家,我可以见到</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">12</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">小时不见了的女儿,</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">24</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">小时不见了的母亲。所以,我很少会拿起电话对母亲说:今晚我不回家吃饭了。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">晚餐的灯光下,一样的人坐在一样的位子上,讲一样的话题。年少的依旧叽叽喳喳谈自己的学校,年老的依旧唠唠叨叨谈自己的假牙,厨房里传来煎鱼的味道,客厅里一样响着聒噪的电视新闻</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">。这是龙应台笔下描写的幸福生活。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">回家吃晚饭是我一天中最温馨的时刻,退休在家的母亲每天风雨无阻来我家帮我做晚饭,为的是不让我下班回来再辛苦,为的是不让正处在生长发育的外孙女饿着,能让她一放学就能吃到可口的饭菜。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: ??"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">每天的同一时候,母亲会让门虚掩着,不用我掏出钥匙,轻轻一推就可进得家门,饭菜的香味扑鼻而来。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">妈!我回来了!</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">女儿回来了!</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">是我母亲之间每天的对话。有时我下班晚了,母亲会打来电话:</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">女儿,你在哪里?</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">所以我每天尽量回家吃饭,为的是让母亲每天听到</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">妈,我回来了</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">的声音。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: ??"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">我打开电脑为母亲放上几首喜欢听的老歌,然后和母亲一起等女儿回来。女儿每天回来都是未见其人,就闻其声,一边把书包扔在沙发上,一边说</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">外婆外婆我饿死了,你今天做了什么好吃的?</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">女儿已经习惯了每天放学回家见到我,就如我习惯了每天下班见到母亲一样,今天我在阳台上整理东西,女儿问外婆:</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">外婆我妈呢?我妈呢?</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">言语里充满了焦虑,充满了依恋。所以我每天尽量回家吃饭,为的是让女儿回家就能见到我。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: ??"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">女儿来了,外孙女来了,三个人坐在各自的位子上,女儿兴奋地讲着学校的事,母亲说着每一个菜是如何的新鲜,如何有营养价值,让我们多吃点。我对母亲说:</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">“</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">妈,今天的菜真好吃!</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana">”</span><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">母亲的脸上写满了满足。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">作为一个社会人,我微不足道。但在母亲和女儿的眼里,我是那么的重要。我的行为,牵扯着家人的喜怒哀乐,所以我要每天尽量回家吃饭。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">记得有人说过:幸福就是,寻常的日子依旧,寻常的人儿依旧。只有饱尝依旧不再依旧的人,才知道依旧这两个字的珍贵。在我的人生中,已经历了太多的不再依旧,我要努力地保持现有的那一份依旧。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: Verdana"><o:p></o:p></span></p>
<p style="TEXT-INDENT: 24pt; LINE-HEIGHT: 19.5pt"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; mso-ascii-font-family: Verdana; mso-hansi-font-family: Verdana">所以,我要对你说,以后要尽量少地对你的家人说:今晚我不回家吃饭了!</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 10.5pt; COLOR: #575757; FONT-FAMILY: ??"><o:p></o:p></span></p>

kedi 发表于 2008-4-21 16:07

<p>哗!!又来??劲啊!!</p>

JC 发表于 2008-4-21 16:47

<p>生活就是一种期待,顶啊</p>

云飘故里 发表于 2008-4-21 17:53

虽然没有楼主体会的那么深刻,但是我坚持一个星期最少在家吃饭2天,我很享受在家吃饭的那段温馨时刻,喜欢被妈妈唠叨几句,喜欢在家陪着家人看电视,尽管那些电视已经老套的看了开头就能猜到结尾的程度,依然喜欢。我愿意保持着这个习惯,直到若干年后。。。。。。

随风 发表于 2008-4-21 18:31

<p></p>

与佛有缘 发表于 2008-4-21 20:03

写得真好

黄豆 发表于 2008-4-21 20:12

让我想起了一位年老的朋友说的一句话:“每当回到家里,有一杯热茶,一口热饭就已经很幸福了。”

籽铃 发表于 2008-4-21 20:40

喜欢呆在家

罗浮侠医 发表于 2008-4-21 22:13

<font size=\"6\">感触良多.</font>

susan 发表于 2008-4-21 22:30

我会尽量返去食饭

lyc 发表于 2008-4-22 00:21

<p>和自己喜欢的人坐在藤倚上慢慢变老,系一件幸福的事</p>
<p>每天都平平安安就系家人最大的欣慰</p>

kedi 发表于 2008-4-22 14:36

家是温暖的!

黑皮 发表于 2008-4-22 23:04

<p>我好久没在家吃饭咯</p>

飞燕草 发表于 2008-4-22 23:47

<div class=\"msgheader\">QUOTE:</div><div class=\"msgborder\"><b>以下是引用<i>lyc</i>在2008-4-22 0:21:00的发言:</b><br/>
<p>和自己喜欢的人坐在藤倚上慢慢变老,系一件幸福的事</p>
<p>每天都平平安安就系家人最大的欣慰</p></div>
<p>真的很幸福</p>

展望2008 发表于 2008-4-24 16:54

<div class=\"msgheader\">QUOTE:</div><div class=\"msgborder\"><b>以下是引用<i>飞燕草</i>在2008-4-22 23:47:00的发言:</b><br/>
<p>真的很幸福</p></div>
<p>没办法,你家太远了<br/>!!呵呵</p>
[此贴子已经被作者于2008-4-25 15:11:41编辑过]
页: [1] 2
查看完整版本: 亲爱的今晚你会回家吃饭吗?